» Intervista e ministrit të Brendshëm Sandër Lleshaj në emisionin “A SHOW”
Postuar më: 10/12/2018

Intervista e ministrit të Brendshëm Sandër Lleshaj në emisionin “A SHOW”

VIDEO  Intervista e Ministrit të Brendshëm Sandër Lleshaj në emisionin “A SHOW”, me gazetarin Adi Krasta në News 24:

Krasta: Më bëri përshtypje që në syzen tuaj të majtë nga publiku ishte një gjë që ngjante si një pikë ujë, deri tek një pikë loti. Por nuk ishte asnjë prej tyre.

Ministri Lleshaj: Nuk është asnjëherë nga këto. Sepse loti nuk shkon nga lart, bie nga poshtë. Është një defekt i syzes, që nuk justifikon zëvendësimin e saj.

Krasta: Pozicioni i ministrit të Brendshëm zoti Lleshaj mund të konsiderohet si pika më e lartë e pozicionimit tuaj në shërbimin publik? A keni pasur një dëshirë të brendshme për të mos ta kundërshtuar në asnjë mënyrë?

Ministri Lleshaj: Jo nuk kam pasur dëshirë, nuk ka qenë karriera ime. Po të kishte qenë kjo pjesë e karrierës sime, do isha futur në këtë linjë që mbërrihet këtu. Sepse në këtë linjë mbërrihet zakonisht në rrugë politike. Karriera ime ka qenë ushtarake dhe e kam arritur majën e saj, kështu që kjo është një opsion.

Krasta: Në Amerikë psh., për Sekretarët e Shtetit thuhet se: “unë punoj për kënaqësi të Presidentit”. Ju punoni për kënaqësi dhe interesit të Kryeministrit.

Ministri Lleshaj: Patjetër. Si ministër është e vetëkuptueshme.

Krasta: Nuk ju dobëson fakti që nuk jeni njeri politik?

Ministri Lleshaj: Nuk besoj për arsye se mungesën e një profili politik e kompensoj me profilin profesional. Dhe besoj që kjo e kompenson. Dhe pastaj, çfarë kuptojmë me politikë?!

Krasta: Që të jeni pjesë e radhëve të PS, të merrni pjesë nëpër forume të ndryshme, të votoheni…

Ministri Lleshaj: Po, atë mbështetje e kam marrë, mbështetjen politike të Partisë Socialiste e kam marrë përmes grupit parlamentar, i cili ka votuar unanimisht për këtë. Këtë mbështetje e kam.

Krasta: Keni ju një plan që pas mbarimit të këtij mandati, ju të kooptoheni nga PS, pra të filloni një jetë politike të hapur?

Ministri Lleshaj: Përgjithësisht nuk bëj plane të gjata personale. Mundohem të bëj plane të gjata institucionale, për institucionin ku unë punoj, që të jem sa më strategjik dhe largpamës. Në aspektin personal, preferoj që mos të bëjë plane të gjata. Ia lë shumë gjëra një force tjetër, që unë besoj që ekziston diku dhe na guidon (drejton) në jetën tonë. Kështu që këto planet personale nuk i bëj të mëdha.

Krasta: Në fjalimin tuaj të parë si ministër i Brendshëm, ju flisnit për nderin. Më bëri përshtypje, nuk flisnit për ligjshmërinë, për të drejtat e njeriut. Ju e bëtë fjalimin tuaj si oficer i lartë dhe jo si njeri që do të kishte të bënte me qytetarin në jetën e tij të përditshme. Ishte ky një këndvështrim thjeshtë ushtarak, apo një mini-lapsus?

Ministri Lleshaj: As lapsus. Ishte i qëllimshëm. Kam konstatuar se nga diskursi ynë publik përgjithësisht janë zhdukur disa terma fondamentale për të na mbajtur bashkë ne si komunitet, si shoqëri, si komb. Ku janë disa fjalë kyçe, që na mungojnë, janë hequr…  Po ta ndjekësh fjalorin politikë, apo atë publik të personazheve publike, shumë pak, pothuajse i papranishëm ky nocion, “nocioni i nderit, atdheut, detyrës” janë disa nocione, të cilat na mbajnë…

Krasta: Mund t’ju kishin akuzuar kritikët tuaj se këto janë koncepte retorike, patetike dhe s’kanë lidhje me mënyrën se si është organizuar jeta e agjencive ligj zbatuese.

Ministri Lleshaj: Sigurisht që mund të akuzohem. Unë atë ditë citova një gjeneral që kam përzemër, gjeneral MacArthur, i cili i ka përdorur këto terma në jetën e tij dhe në një fjalim të famshëm të tij. Fjalim i cili në universitetet normale të botës studiohet rrënjësisht. Por unë mendoj që këto nuk janë retorikë. Por edhe sikur të jenë retorikë, ne kemi nevojë për këtë retorikë. Nuk mund të braktisim nga fjalori koncepte themelore që na duhen. S’mund ta ndërtojmë jetën vetëm përmes klauzolash ligjore me njëri-tjetrin. Bashkëjetesa jonë, nëse e bazojmë vetëm në paragrafët e ligjeve, është e pamundur, se ne kemi një milion gjëra të tjera që janë të ligjshme por që mund të të nxijnë jetën në mënyrë të ligjshme.

Krasta: Z.Ministër, ligji për Policinë e Shtetit dhe funksionimin e Ministrisë së Brendshme është një ligj fondamental, i rëndësishëm. Ai ka kaluar relativisht herët në parlament dhe ka gjetur mbështetjen e të gjitha palëve, plus vëzhgimit të kujdesshëm të institucioneve ndërkombëtare. Është e vërtetë që ju keni çuar në parlament një pr/ligj për ‘Riorganizimin e Policisë së Shtetit’?

Ministri Lleshaj: Nuk është për riorganizimin, por për disa ndryshime në ligjin ekzistues. Është e vërtetë. E kemi çuar para ca ditësh. Qeveria ka miratuar një propozim të ministrit të Brendshëm dhe e ka dërguar në parlament për miratim disa ndryshime. Janë disa ndryshime të vogla, të cilat synojnë të sjellin disa efekte të mëdha.

Krasta: Fjala vjen që oficerë ushtrie të punojnë si drejtues në Policinë e Shtetit?! Është njëri nga këto ndryshime të sugjeruara?

Ministri Lleshaj: Një ndër ndryshimet e sugjeruara ka të bëjë me hapjen e një kanali përmes të cilit ushtarakët e FA-ve, të të gjitha niveleve, mund të hyjnë në strukturat e Policisë së Shtetit për të plotësuar nevoja të veçanta.

Krasta: PAMECA dhe organizata tjetër ICITAP, në mos gaboj,  kanë qenë kundër këtij sugjerimi.

Ministri Lleshaj: Nuk e di që kanë qenë kundër. Nuk kam dijeni që të kenë qenë kundër.

Krasta: Por s’e dini që ka qenë dhe pro…

Ministri Lleshaj: Nuk e di as që kanë qenë pro.

Krasta: Mund të kalojë një oficer xhenier dhe të merret psh., me radio-lokacionin? A nuk është anormale të pretendosh që një oficer ushtrie të vijë të punojë në polici?!

Ministri Lleshaj: Po ju them ekzaktësisht, se ma dhatë shembullin për atë që doja t’ju thoja vetë. Policia ka nevojë për shumë specialitete, që nuk i prodhon vetë. Akademia e Sigurisë nuk i prodhon. Ajo prodhon një standard, një oficer policie, i cili është me një formim bazik, i njëllojtë për të gjithë. Si ai i Policisë Rrugore, i Kriminales, i Kufirit, i Rendit, etj.. Pra është një standard i cili është bazik.  Ndërkohë që Policia ka nevojë për një kategori shumë të gjerë profesionesh specifike, që siç thashë, nuk i prodhon vetë.

Krasta: Mendoni që do t’ju kthehet kundër ky p/ligj; mendoni që në diskutimin popullor mund t’ju hapë një telash? Njerëzit mund të jenë dyshimtarë dhe të shqetësuar?

Ministri Lleshaj: Unë besoj se qytetarët e këtij vendi do jenë shumë mbështetës për këtë. Sepse ky (p/ligj) ka një qëllim thjeshtë pozitiv: – të plotësojë mangësi, boshllëqe, të cilat nuk mund të zëvendësohen në asnjë mënyrë tjetër.

Krasta: Po të mos kishit qenë ushtarak, – pra të kishit ardhur nga jeta partiake, të cilët përgjithësisht janë edhe pa universitete ata… – a do t’ju kishte shkuar ndër mendje? Në fakt kjo është pyetje sugjestive, për hir të së vërtetës, e kapa dhe unë…

Ministri Lleshaj: Këtë s’e di, se s’kam qenë kurrë (partiak).

Ju përmendët një shembull me një xhenier. Policia ndër të tjera merret edhe me menaxhimin e situatave ku përdoren lëndë plasëse, eksplozivët, granatat, bombat, celularët-bombë etj., etj.. Pra është një kategori e caktuar rreziqesh, me të cilat duhet të përballohet policia. Por duhet t’i njohë ato. Tani, ku ta gjejmë një xhenier?

Krasta: Më falni, po pse nuk është bërë deri tani?

Ministri Lleshaj: Nuk kam ndërmend t’i përgjigjem asnjë pyetjeje të së shkuarës. Këto janë gjëra, që s’janë bërë. Ose dhe janë bërë. Xhenierët e vetëm që kemi sot në polici janë të ardhur nga ushtria. Kemi me qindra oficerë policie…

Krasta: Ju e mbështesni këtë projektligj për të kooptuar njerëz nga ushtria, në polici, ju keni mendimin që i shërbejnë policisë?

Ministri Lleshaj: Të kooptojmë ata që policia nuk i ka.

Krasta: Ne jemi të detyruar t’i kthehemi të kaluarës, se ndryshe biseda do të kishte qenë e thatë dhe e pavlerë. Por, nuk mund të them çfarë bisede, por si ka qenë ndërrimi i pozicioneve midis jush dhe ish-ministrit të Brendshëm?

Ministri Lleshaj: Një kalim jashtëzakonisht normal me shkëmbim të ideve me lënie disa mesazheve kryesore.

Krasta: Pa ju jeni takuar me atë dhe shkëmbimi i detyrës është bërë në kushte…

Ministri Lleshaj: Patjetër, në kushte krejt normale, ashtu siç duhet të ndodhë në një vend normal.

Krasta: Sot, çfarë mendoni ju për këtë incidentin, kur Presidenti i Republikës nuk e konfirmoi pozicionin tuaj në fillim?

Ministri Lleshaj: Unë ju thash që s’do flas për të shkuarën. Por posaçërisht për këtë nuk do flas, mund të flas për të tjera, por këtë dua ta arkivoj, sepse ishte një histori e cila më ka…

Krasta: A kishte të drejtë Presidenti i Republikës?

Ministri Lleshaj: Unë nuk e gjykoj të drejtën e Presidentit të Republikës,  se sot jam edhe ministër i Brendshëm dhe nuk më lejohet që ta gjykoj të drejtën apo të padrejtën e Presidentit të Republikës.

Krasta: A jeni mërzitur nga ai incident?

Ministri Lleshaj: Nuk jam mërzitur, nuk mund ta përkufizoj si incident, por nga ai proces i cili mori një kohë relativisht të gjatë, ose jo të zakonshme, shërbeu shumë për të sqaruar të gjitha pikëpyetjet e gjithkujt që e kishte një pikëpyetje, apo që e krijoi një pikëpyetje  qoftë edhe artificialisht.

Krasta: Por pastaj, në fund të të gjitha fundeve, ju e keni bërë largimin përfundimtar me dekret nga ushtria dhe tani jeni i qetë në pozicionin tuaj.

Ministri Lleshaj: Nga ushtria jam larguar thellësisht, për arsye se jam larguar dy herë. Unë kam dy dekrete lirimi nga ushtria shqiptare. Pra s’mjaftoi dekreti i parë, kam edhe një të dytë. Jam jashtëzakonisht i larguar

Krasta: Me sa duket jeni jashtëzakonisht brenda ngjarjeve me jetën e punëve të brendshme të Shqipërisë…

Ministri Lleshaj: Po, jam futur tani për shkak të detyrës. Le që kam qenë brenda për shkak të funksionit tim të parë si Këshilltar i sigurisë kombëtare; i kam ndjekur nga afër.

Krasta: Zoti Ministër nuk ju duket që u përdor nga propaganda shtetërore jashtëzakonisht keq dhe shëmtuar, ngjarja me vajzën police në përballjen e saj tek ‘Astiri’?

Ministri Lleshaj: Nuk di çfarë përdorimi të jetë bërë. Shteti ka bërë vetëm një gjë…

Krasta: Ia kanë qarë hallin… psh., zoti kryetar i bashkisë (Tiranë) tha që ‘ajo vajza me dy gishta mangut, nuk mund të martohet’ dot!?

Ministri Lleshaj: Por kjo besoj që nuk është propagandë që shkon në favor të një përdorimi të kësaj çështjeje.

Krasta: Pse nuk u tha asnjëherë …dhe askush nuk e di se cilën pjesë të gishtave kishte vrarë ajo vajza dhe sa pjesë nuk i ka më… pse nuk u shqetësua askush të thotë këtë detaj kaq të rëndësishëm?

Ministri Lleshaj: Zoti Krasta! Po të ishim etikë mjaftueshëm si shoqëri, nuk do të merreshim fare me çështjet e anatomisë së vajzës në thelb, sepse këto janë çështje thellësisht private të çdo njeriu. Dmth., nuk duhet të merremi.

Krasta: Dmth., humbja ose e jo e pjesëve të gishtave të një vajze police në ballafaqim me qytetarë të këtij vendi, unë nuk besoj se ju duket një ngjarje private…

Ministri Lleshaj: Detajet anatomike mua më duken privatësi dhe janë në çdo kod të Hipokratit, të mjekëve, cilësohen si të tilla. Pra nuk futet njeriu të shohë e a ke veshkën apo s’e ke veshkën!

Krasta: Pra në qoftë se unë kam humbur falangat dhe njerëzit kanë thënë që unë kam humbur gishtin, kjo ngjarje nuk mund të preket sepse konsiderohet private?

Ministri Lleshaj: Kështu konsiderohet.. të paktën në edukimin tim këto çështje janë private. Sa i përket aktit të goditjes së një vajze police, është një akt publik i cili meriton një vëmendje publike, meriton diskutim dhe reflektim publik për arsye se kemi të bëjmë me një ngjarje të rëndë.

Krasta: Hajde reflektojmë së bashku. Në këtë momentin e përballjes së policisë me njerëz të rebeluar, të mërzitur dhe të shqetësuar, të cilët janë aq të nxehur dhe nuk janë nën kontroll të sjelljes së tyre të kujdesshme dhe elegante gjatë ditës, brezi i parë i policëve kishte shumë vajza. Këtu ka vërtet një pyetje të madhe: Janë zgjedhur enkas që në ballafaqime kaq të ashpra të vihen vajza… cili është mesazhi aty?

Ministri Lleshaj: Nuk ka mesazh aty. Zgjedhja bëhet në bazë të strukturave. Atje shkon një njësi e policisë, e cila ka edhe djem, edhe vajza…

Krasta: Po ka më shumë vajza?

Ministri Lleshaj: Nuk besoj se ka patur më shumë vajza. Nuk ka më shumë vajza aty.

Krasta: Barazim, djem e vajza?

Ministri Lleshaj: As barazim jo. Besoj që ka një prani relativisht të re të vajzave në këto struktura. Dhe ajo ishte një strukturë e “Shqiponjës”, në qoftë se e keni vënë re. Është një strukturë që shkon si e tillë dhe nuk ka një përzgjedhje nominale por shkojnë në bllok. Dhe i ka rënë asaj vajzës.

Krasta: Psh., në momentin që u ballafaquan , që aty pati dhunë dhe brezi i parë që kishte shkuar më shumë për të vendosur një kordon dhe për të thënë që qytetarë ju mund të afroheni deri këtu! Kur ky gardh çahet, pyetja ime është – pse nuk u shqetësuan strukturat që në momentin që e kuptuan që ballafaqimi do të ishte i dhunshëm dhe që ky brez i paarmatosur, më shumë kufitarë se sa luftarakë, do të dilte situata jashtë kontrollit…?

Ministri Lleshaj: Zoti Krasta! Policia është strukturë civile dhe nuk është forcë e armatosur, në definicion. Armët policia i përdor vetëm për vetëmbrojtje, jo për të zgjidhur një situatë. Dhe policia shkon në një ngjarje të tillë me disa supozime bazë. Supozimi i parë është që askush nga ata që ke përballë nuk do të të vrasë ty.

Krasta: A nuk konsiderohet ky sidomos në këtë rast, një konceptim totalisht naiv dhe i pabazuar në fakte?

Ministri Lleshaj: Jo nuk është mungesë profesionalizmi. Ky është një konceptim i domosdoshëm për të qenë kështu. Në qoftë se policia vjen që në fillim me paragjykimin se përballë kam armiq që do të më qëllojnë me armë, atëherë ne do të kemi situata krejt të tjera. Policia duhet të shkojë me atë gjykim bazë; përballë kam qytetarë; vij përballë qytetarëve, me të cilët do të kryej një funksion ndërmjetësi në qoftë se janë dy palë. Ose në qoftë se ata janë përballë policisë, por gjithsesi funksioni i policisë nuk është që të shkojë me idenë e një përballimi të fortë.

Krasta: Fjala vjen kur u kuptua që ata ishin një njësi, të cilët u gjetën në befasi, pra befas u gjendën nën një agresivitet, pse nuk u përdor aty një njësi ndoshta e FNSH-së, ndoshta e vetë policisë, në mos gaboj, në dijeninë time relativisht sipërfaqësore, që kanë një lloj veshje që quhet “robokop” dhe që është blerë në Izrael, ku t’i mund ta godasësh dhe polici nuk ndjen gjë..?

Ministri Lleshaj: Sigurisht që ka një skemë përshkallëzimi në varësi të zhvillimit të situatave. Atë ditë përshkallëzimi i situatës mbërriti në atë nivel sa që u përdorën lëndë apo mjete shpërthyes, të cilat nuk priteshin të përdoren. Ne e kemi zbuluar vetëm pas eksperimentimit. Nuk e di nëse i keni ndjekur disa eksperimente që kemi zhvilluar në laboratorin shkencor. Vetëm mbas eksperimentimit ne kemi konkluduar që këtu bëhej fjalë për lëndë të rrezikshme për jetën, për armë që rrezikonin seriozisht jetën; ato u përdorën.

Krasta: Cilat ishin ato armë?

Ministri Lleshaj: Janë disa shpërthyese, kapsolla quhen ato…

Krasta: Që përdoren për çfarë në jetën normale?

Ministri Lleshaj: Për çmendurinë tonë. Për të bërë zhurmë. Në thelb ato përdoren… në hir të traditës tonë historike, shekullore, në vend të veglave muzikore, ne përdorim armët për aheng ndonjëherë, për kënaqësi, kur kemi lindje, festa, – zhurmën pra; jo tingujt, por zhurmën. Dhe këto qarkullojnë lirisht në tregun shqiptar prej vitesh, dhe fëmijët tanë besoj kanë blerë ndonjëherë. Unë e kam pyetur tim bir dhe e kishte përdorur dhe ai dikur. Bënin eksperimente edhe kalamajtë me to, pa i njohur.

Shiten lirisht në treg, por kanë një fuqi shkatërruese të jashtëzakonshme. Do t’ju këshilloj t’i shihni ato videot që kemi bërë dhe transmetuar, se meritojnë t’i shohin njerëzit. Ne kemi eksperimentuar në brinjët e një kau, i kemi futur atë kapsollën aty dhe ajo e shkatërron, e çan. Pra jo gishtin apo… dhe atë ditë ajo vajza ka shpëtuar falë Zotit, sepse ajo i ka rënë në qafë dhe do ta kishte dëmtuar.

Për t’u kthyer tek policia – policia nuk ka shkuar me këtë supozim që do të përdoren granata kundër  saj. Sepse nuk pret policia që qytetarët e saj të luftojnë me armë kundër. Se po të jetë puna kështu, në kushtet e armëve, atëherë nuk është policia, as e gjithë policia nuk vlen më për t’u marrë me këtë çështje. Në qoftë se jemi në ballafaqim me armë, atëherë janë Forcat e Armatosura ato që janë mësuar e pajisur për të kryer këto ballafaqime. Atë ditë është shkuar me këtë supozim dhe nesër do të shkojmë prapa me këtë supozim, sepse nuk mund të shkojmë ndryshe me policinë. Kurrë nuk mund të shkojmë me policinë përballë qytetarëve me supozimin që këtu kemi një turmë të armatosur kundër nesh. Mund të ketë individë që mund të provokojnë, mund të ketë edhe kosto, sigurisht që policia ka paguar edhe kosto pikërisht prej destinimit të saj për të qenë e tillë. Janë qindra policë të vrarë në këto 30 vite të lirisë tonë. Kemi fituar edhe lirinë për ta goditur policinë dhe janë disa qindra të vrarë.

Krasta: Kështu ndodh në çdo vend demokratik që të jemi të ndershëm. Nuk është një ngjarje e dedikuar ndaj një situate apo strukture të caktuar…

Ministri Lleshaj: Ndodhin incidente të tilla, është një destinim, prandaj thashë që është një lloj destinimi i policisë, e cila do ta paguajë këtë çmim, por ne duhet të reflektojmë për ta ulur këtë çmim, sepse është një çmim që paguajmë së bashku pastaj. Nuk e paguan vetëm policia, por e paguan shoqëria e tërë.

Krasta: Në një nga reagimet tuaja të para publike si ministër i Brendshëm, – ndoshta si zv.ministër i Brendshëm i periudhës të procesit presidencial, – ju i jeni referuar barkut të fryrë të policëve. Si me thënë një nga reagimet para në mos reagimi i parë. Ishte e rastësishme, ishte qëllimshme për të dhënë masazhin që jo vetëm një element i tillë, që është për hir të së vërtetës i dallueshëm, por që ju jeni atje që të shihni me shumë kujdes atë që ndodh në Policinë e Shtetit?

Ministri Lleshaj: Së pari, dua të them që është cituar gabim, sepse nuk është në fjalorin tim dhe as në terminologjinë time përdorimi i këtyre definicioneve pezhorative, nuk përdor kështu termash unë. Kjo është e vërtetuar dhe madje është nisur një proces ndaj atij që ka vendosur në gojën time një fjalë që nuk është e imja. Por sigurisht kam kërkuar dhe është pjesë e objektivave të mi për të arritur Policia e Shtetit të modernizohet në shumë aspekte. Në kuptimin e pajisjes, të arsimimit, trajnimit, të paraqitjes, të kondicionit fizik. Fjala ka qenë për kondicionin fizik. Policia e Shtetit është një strukturë, e cila shumë detyra i kryen edhe përmes angazhimit fizik.

Krasta: Jeni ju i shqetësuar që njësitë policore të lagjeve, Tirana ka në mos gaboj, 4 komisariate të mëdha, policët kanë ndërprerë stërvitjen fizike dhe qitjen për një kohë të gjatë?

Ministri Lleshaj: Ka një problem të madh me Policinë e Shtetit në kuptimin e ndarjes së kohës midis shërbimit dhe investimit. Përgjithësisht policia jonë, historikisht, është përdorur si një trupë, që shërben. Një polic që rri në kryqëzimin e rrugës, ai konsumohet gjithë jetën e tij aty në kryqëzim, kryesisht. Dhe shumë pak investojmë tek ky për ta trajnuar dhe ta motivuar, për t’i dhënë kohë të relaksohet, të bëjë një kurs, të zhvillohet. Dhe unë e kam objektiv të rëndësishëm, prioritar, që të ndaj dhe t’u jap kohë të gjithë policëve, të investojnë tek vetja e tyre. Tek trupi i tyre, mendja e tyre por edhe te shpirti i tyre. Duhet investim. Askush, edhe makinat nuk mund të funksionojnë pa ndërprerje, pa pauza, pa intervale shërbimi. Dhe policia duhet të bëjë trajnim, trajnim fizik, taktik…

Krasta: Pse mendoni, pse nuk është bërë gjithmonë?

Ministri Lleshaj: Nuk është bërë, pasi ka arsye të ndryshme. E para ka të bëjë dhe me një edukatë profesionale të vetë organizatës. Kështu është konceptuar historikisht kjo organizatë, e cila kryen vetëm shërbim dhe pastaj shpesh është shndërruar dhe në objekt humori për ne, duke qenë se i lëmë të konsumohen. Edhe ju, nuk e di kur e keni bërë shkollën, por në qoftë se që nga viti që keni marrë diplomën, dhe sot, në qoftë se nuk keni investuar asgjë më mbrapa, ju jeni ndërkohë analfabet, apo unë. Sidomos në kohën e sotme duhet që ne ta mirëmbajmë të gjithë kapacitetin tonë intelektual, mendor, fizik, ta mirëmbajmë përditë. Ndryshe na bien parametrat, mendorë, fizikë e të tjera me radhë. Kjo është kërkesa për policët. Nuk ka mundësi tjetër, ata duhet të futen në ritmin e kohës tonë, duhet të mësojnë gjuhën angleze, të mësojnë teknologjinë.

Krasta: Mos po i kërkoni shumë z. Ministër?

Ministri Lleshaj: Patjetër që shumë do u kërkoj, sepse kjo është detyra ime.

Krasta: Ndërkohë janë të paguar relativisht pak dhe janë të lënë në një harresë. Atyre iu është blatuar historikisht jo vetëm një lloj indiference, por edhe një lloj përçimi.

Ministri Lleshaj: ..po, që është pjesë e kulturës sonë shtet-formuese në tërësi që përçmimin e adresojmë aty ku është simboli ynë. Në thelb kjo është, – të përçmosh policinë, ushtrinë, apo institucione të tjera që janë thelbësore për ekzistencën dhe për prosperitetin tënd si komb, është një problem i thellë që kemi si shoqëri, dhe ky është një diskutim  tjetër. Por policisë, e thashë edhe njëherë tjetër, nuk e përdor kurrë termin ‘barkderr’, edhe nëqoftëse ka njerëz që janë jashtë çdo përmase, nuk e përdor atë fjalë.

Krasta: Kjo duket pak e avancuar (qesh). Nëse do kishte qenë një logjikë që të diskutohej barku i tyre i fryrë më duket më i butë sesa ‘barkderr’ si përcaktim keqdashës. Në mbledhjen e fundit ju i keni kërkuar qarqeve që të bëjnë një hetim kapilar të territorit për të parë p.sh; që në një fshat X ku ka 42 vetë në Gjendjen Civile, sa prej tyre jetojnë në Shqipëri dhe sa prej tyre nuk jetojnë në Shqipëri. Këtë gjë z. Ministër e ka kërkuar për ta bërë një periudhë të jetës së tij politike dhe profesionale zv.ministri i Brendshëm, Poni. Ai u akuzua atëherë se e kishte bërë për të manipuluar ardhjen ose mosardhjen e njerëzve dhe veprimtarinë me dokumentacionin e tyre. A mund t’jua bëjë pyetjen direkte: Po e kërkoni këtë z. Ministër me qëllim që njerëz të cilët nuk kanë jetuar në Shqipëri kohët e fundit, në emër të tyre të votojnë në zgjedhjet e ardhshme njerëz të tjerë?

Ministri Lleshaj: Sigurisht që edhe po të kisha këtë qëllim kaq djallëzor, nuk do e pohoja këtu, besoj se këtë pretendim për naivitetin tim nuk e keni. Por ajo që do të them është kjo: Nëse unë ju pyes se cila është adresa e studios tuaj, jam I sigurt se ju nuk mund të më jepni dot një adresë të qartë, të vlefshme, standard, si në çdo vend të botës: rruga, nr., kodi postar. Nuk ma jepni dot edhe për këtë ku jemi tani edhe po të më pyesni mua për adresën time do e kem pak të vështirë për ta gjetur të saktë. Ne jemi një vend që akoma se kemi zgjidhur një problem që është fillestar, është çështje gjeneze, regjistrimi i njerëzve, i banesave, etj. Kemi regjistruar makinat p.sh, kemi të gjithë një targë që i kemi në një regjistër, ndërsa adresat nuk i kemi të regjistruara.  Pak ditë më parë e keni bërë lajm që një gjykatë kërkonte një ish-president dhe nuk i gjendej adresa. Kjo është në kufijtë e ilaritetit si çështje, por është realisht, shpreh thelbin e një problemi. Ne nuk kemi adresë të vlefshme. Ne nuk dimë se kush banon ku. E ky është qëllimi i asaj që ne po bëjmë. Ne duam që të kemi një sistem të emërtimeve të rrugëve në Shqipëri, se nuk i kemi; të  emërtime të qyteteve, fshatrave. Dhe të dimë se pas çdo dere ka një numër dhe të dihet se kush është pas tij. Kaq! Sot kemi një pjesë e madhe e qytetarëve të këtij vendi janë ose me adresë in-egzistente ose me adresë të gabuar. E nuk mund ta lëmë kështu, unë do të përpiqem. E di që është sfidë e madhe

Krasta: Është folur shumë për Vettingun në radhët e Policisë. E keni marrë në konsideratë të bëni një votim për forcat dhe drejtuesit e rendit të Policisë së Rrethit të Vlorës?

Ministri Lleshaj: Ka një ligj për Vetting-un në Policinë e Shtetit, i cili është i ngjashëm me Vettingun në sistemin e drejtësisë

Krasta: Ju vetë personalisht e kuptoni se situata policore atje është e dyshimtë?

Ministri Lleshaj: Edhe nëse e kuptoj, nuk më lejohet të bëjë diskutime të kësaj natyre këtu për çështje konkrete, por në thelb di këtë që ka nevojë për një proces verifikimi të kushteve bazë të integritetit në nivelet drejtuese të Policisë së Shtetit. Ekziston kjo nevojë, jo për arsye të një dyshimi të përgjithshëm ndaj të gjithëve, por për arsye të një perceptimi publik që ju e shprehni tani, i cili meriton vëmendje. Derisa perceptimi publik, i artikuluar nga ju, nga të tjerë, e kërkon këtë dhe përderisa është dhe një ligj për ta bërë këtë punë, patjetër që :Po duhet bërë dhe po punojmë për bërë këtë punë. Sigurisht kjo merr kohë, merr një kohë të caktuar, merren parasysh ca burime të caktuara për arsye që ti thuash dikujt nuk bën, duhet të kesh ca prova.

Krasta: Unë ju njoh më parë, në mos gaboj keni një orientim drejt besimit fetar katolik?

Ministri Lleshaj: Po.

Krasta: Vini nga ushtria. Janë të gjitha elemente që ju si njeri nuk mund të thoni realisht atë që mendoni. Përveç faktit që jeni një ministër shumë i kujdesshëm.  Megjithatë unë do ju bëj disa pyetje të shkurtra super korrekte…

Ministri Lleshaj: Do përgjigjem mos të shmangem.

Krasta: E mbështesni ju aktualisht punën e Drejtorit të Përgjithshëm të Policisë së Shtetit?

Ministri Lleshaj: Patjetër. Përderisa është në atë detyrë, e mbështes. Në momentin që nuk e mbështes, atëherë do të ndodh diçka.

Krasta: Çfarë?

Ministri Lleshaj: Do të ndodh mospajtimi zyrtar.

Krasta: Që do të shprehet me një letër të shkruar?

Ministri Lleshaj: Patjetër, më momentin që nuk ekziston ky vlerësim ka mospajtim dhe mospajtimi shndërrohet në një akt. Koha ime në detyrë është e tillë që nuk më lejon një reflektim të saktë rreth këtyre çështjeve.

Krasta: Ju keni punuar në Kryeministri si këshilltar i Kryeministrit për sigurinë kombëtare në përgjithësi, ju e pranoni që në vitet e kaluara territori shqiptar është kanabizuar plotësisht?

Ministri Lleshaj: Po, por jo plotësisht.

Krasta: Vetëm Lazarati nuk kishte…

Ministri Lleshaj: Unë i kam ndjekur të gjitha statistikat e fenomenit të kanabisit në Shqipëri. Kanabisi në Shqipëri është fenomen i lirisë, ka ardhur bashkë me lirinë, siç kemi fituar lirinë për të bërë ato gjëra..

Krasta: S’ju duket shumë poetike kjo gjë?

Ministri Lleshaj: Po, po. Siç kemi fituar lirinë për të bërë gjërat e mira, kemi fituar lirinë për të bërë gjithë marrëzitë. Të gjitha kurbat e kriminalitetit në Shqipëri pas ’90 janë rritur, për arsye të lirisë, sepse liria të jem mundësinë të bësh dhe krim dhe gjëra të mëdha, të mira.

Kurba e kanabisit në Shqipëri ka njohur një rritje, e cila pasqyrohet në shifra të caktuara. Por po ju them diçka, një paradoks të caktuar. Kemi një vit ’97 që është viti më i ‘artë’ në kuptimin e mos kanabizimit të Shqipërisë. Në fakt është paradoks se në ’97 është kultivuar rëndom. Kultivimi ka njohur një rritje, ka njohur dhe një moment të madh goditjeje, që ka qenë Lazarati, ku u  zhvillua një betejë ushtarake për tu marrë Lazarati nën kontroll.

Krasta: Çfarë do të duhej të ndodhte mjaftueshëm që ju të kishit dhënë dorëheqjen? A mund të ndodhte që ju të jepni dorëheqjen apo nuk jeni nga ato ministra. Policia e Shtetit ka qenë në qendër të disa niveleve shumë të diskutueshme, nuk mund të themi diskutime negative. Cili është raporti politik dhe teknik me Kryeministrin?

Ministri Lleshaj: Për dorëheqjen unë kam një koncept të tillë: Po të ma pranonte kryeministri do ja kisha paraqitur që sot, d.m.th. një dorëheqje pa datë , e nënshkruaja që sot dhe ja ku është, kur të duash vendosi datën dhe mendojë se në nivelet e larta  dhe ka vende që e përdorin këtë që në fillim të marrjes së detyrës ti dorëzon dhe një dorëheqje pa datë dhe ai që ka përgjegjësinë, se kryeministri mban një përgjegjësi politike më shumë se unë, atë ditë që e shef që roli i një ministri apo i një drejtuesi tjetër të lartë nuk është më në harmoni me qëllimin, objektivat, me tempin e qeverisjes, mund të ketë 1 mijë raste për të dhënë dorëheqjen. Në radhë të parë, si ushtarak, nga edukimi im nuk e njoh dorëzimin. Dorëzim jo! Por dorëheqja nuk është dorëzim, në kuptimin tjetër të dorëheqjes për të krijuar një situatë më të mirë që punët  ecin më mirë , mund të ketë raste pa fund dhe falë zotit nuk jam i lidhur, në një post që nuk kam aspiruar kurrë, me të cilin nuk kam asnjë meritë personale. Investimi, ka njerëz që thonë, jam shkatërruar kam derdhur djersë apo  gjak, kam shkatërruar këtë apo atë, jo unë nuk kam derdhur asgjë nga këto. Unë këtë e kam marrë një mision që të bashkoj një objektiv të kryeministrit dhe të qeverisë me këto kapacitete që unë ofroj.

Krasta: Sa herë e keni takuar ju Kryeministrin gjatë 10 ditëve të fundit?

Ministri Lleshaj: Shumë herë, nuk mbaj mend e kam takuar dje.

Krasta: E takoni lirisht (Ramën) domethënë?

Ministri Lleshaj: Po patjetër!

Krasta: Ekziston një frymë, një  perceptim i përgjithshëm që ministrat nuk e takojnë, mezi e takojnë, e kanë të pamundur ta takojnë, takoheni pafund domethënë?

Ministri Lleshaj: Legjendat urbane shqiptare janë të pafundme.

Krasta: Jo ministrat kanë thënë kështu

Ministri Lleshaj: Nuk  e di, më lejoni t’i përgënjeshtroj atëherë ministrat që ju kanë thënë këtë gjë.

Krasta: Unë do kisha dashur që ju të punoni. Si me thënë, meqënëse ju e keni marrë këtë detyrë personalisht dua që ju të keni shumë sukses.

Kam përshtypjen që ju e keni një lloj ftohtësie tipike sa veriore aq edhe ushtarake, që të mos bini pre e diskutimeve të vogla. Si me thënë, më vjen mirë që  sot kemi qëndruar në diskutime parimore.

Ministri Lleshaj: Dua të them diçka, para se të mbyllësh, se më duket që po e mbyll. Doja të thoja, kisha ndërmend ta them se kam nevojë ta them këtë. Dikush më tha, isha në Kosovë: Urime, më tha një nga ato kolegët, por ke detyrën më të vështirë në Evropë. Nuk e besoj, por gjithsesi detyrë e vështirë. Desha të them diçka. Siguria është një ndër të mirat publike origjinale, elementare, primare dhe shteti është krijuar për siguri, jo për mirëqenie, mirëqenia është opsion dhe shteti është krijuar për këtë punë . Siguria është e mirë publike e asaj rëndësie e cila nuk mund të ndërtohet kurrë pa kontributin e përbashkët. Ka thënë një politikan francez Klemansoe, ‘lufta është diçka aq e madhe sa nuk mund t’i besohet, nuk mund t’u lihet në dorë gjeneralëve’. Edhe siguria jonë është aq e madhe dhe  e rëndësishme sa nuk mund t’u lihet në dorë policëve. Është diçka që duhet ta bëjmë bashkë. Është shumë  e rëndësishme kjo që ne si shoqëri të mendojmë seriozisht për sigurinë tonë dhe të punojmë që atë ta ndërtojmë bashkë pa ia lënë në qafë një polici dhe ta ofendojmë.

Krasta: le ta bëjmë atëherë… Zoti ministër, ju falënderoj që ishit në studio!

Ministri Lleshaj: Ishte kënaqësi! Faleminderit!

Krasta: Kënaqësi edhe për mua!